segunda-feira, 4 de junho de 2007

Lluí­s Llach al Camp Nou - Abril 74

L'estaca



Lluís Llach al Camp Nou 1985 -

sábado, 2 de junho de 2007

El Cobarde

Um dos singles com a canção de hoje (1970)

Para hoje, tenho o enorme prazer de partilhar convosco uma canção de um disco belíssimo e que infelizmente não está acessível (em formato cd). O disco é o primeiro longa-duração do cantor asturiano Víctor Manuel, datado de 1970, que recolhe esta e outras canções.
Um desses temas é, então, "El Cobarde", cuja letra vos deixo.


El Cobarde

Vivo en mi pueblo pequeño
Le fé, la alegría, la paz del hogar,
hay una niña morena
que tras el trabajo me llena de paz,
Hay una ermita en el monte
que todas las tardes escucho cantar
y aquel arroyo tan claro
que riega los campos que son nuestro pan.

Era la tarde un suspiro
y aquellos soldados llegaron acá
“Quietos los niños y viejos.
La gente más joven tendrá que luchar!”
Tiembla el fusil en mi mano
cerrando los ojos disparo al azar
Bala perdida que mata
a cualquier inocente con ansia de paz.

¿Por quién lucho yo
Si en mi corta vida no existe el rencor?
¿Por quién lucho yo
Que vivo la vida con fé y con amor?

Juan, debes de callar!
Esto es una guerra no lo has de olvidar.
Juan, trata de olvidar
aquella muchacha, la paz del hogar.

Llegan los años de cárcel
yo soy un cobarde, no quiero matar.
Dicen que nuestros soldados
ganaron la guerra, renace la paz
Vuelvo a mi pueblo pequeño
la gente sonrie, murmura al pasar
“Mira aquel joven cobarde
que vuelve la espalda en vez de luchar”

Dejo con pena las cosas
Que fui levantando y solo sin más
Vivo aquí arriba en el monte
soñando que un día pueda regresar.

sábado, 26 de maio de 2007

Abril 74

Por alturas de Viatge a Itaca, o álbum mais vendido em Espanha no ano de 75.


Enquanto em Espanha ainda se penava, os que podiam vinham a Portugal respirar.
Lluís Llach, importantíssimo cantor catalão, foi um deles.
Em Lisboa, compôs esta canção:



Abril 74

Companys, / Companheiros,
si sabeu on dorm la lluna blanca, / se sabeis onde dorme a nuvem branca
digueu-li que la vull / Dizei-lhe que a quero
però no puc anar a estimar-la, / Mas não posso ir amá-la
que encara hi ha combat. / Porque aqui ainda há combate.

Companys, / Companheiros,
si coneixeu el cau de la sirena, / se conheceis o canto da sereia,
allà enmig de la mar, / Lá, no meio do mar
jo l'aniria a veure, / Eu iria vê-la
però encara hi ha combat. / Mas aqui ainda há combate.

I si un trist atzar m'atura i caic a terra, / E se um triste azar me barra e caio por terra
porteu tots els meus cants / Levai todos os meus cantos
i un ram de flors vermelles / E um ramo de flores vermelhas
a qui tant he estimat, / A quem tanto amei,
si guanyem el combat. / Se ganharmos o combate.

Companys, / Companheiros,
si enyoreu les primaveres lliures, / se desejais as primaveras livres
amb vosaltres vull anar, / Quero ir convosco
que per poder-les viure / Que para poder vivê-las
jo me n'he fet soldat. / Me fiz soldado.

I si un trist atzar m'atura i caic a terra, / E se um triste azar me barra e caio por terra
porteu tots els meus cants / Levai todos os meus cantos
i un ram de flors vermelles / E um ramo de flores vermelhas
a qui tant he estimat, / A quem tanto amei,
quan guanyem el combat. / Quando ganharmos o combate.

segunda-feira, 7 de maio de 2007

Poetas Andaluces

Disco de 1975 - Poetas Andaluces de Ahora


Poema de um Andaluz, Rafael Alberti, interpretado pelo por cá muito conhecido grupo Aguaviva.


¿Qué cantan los poetas andaluces de ahora?
¿Qué miran los poetas andaluces de ahora?
¿Qué sienten los poetas andaluces de ahora?

Cantan con voz de hombre, ¿pero donde están los hombres?
con ojos de hombre miran, ¿pero donde los hombres?
con pecho de hombre sienten, ¿pero donde los hombres?

Cantan, y cuando cantan parece que están solos.
Miran, y cuando miran parece que están solos.
Sienten, y cuando sienten parecen que están solos.

¿Es que ya Andalucia se ha quedado sin nadie?
¿Es que acaso en los montes andaluces no hay nadie?
¿Qué en los mares y campos andaluces no hay nadie?

¿No habrá ya quien responda a la voz del poeta?
¿Quién mire al corazón sin muros del poeta?
¿Tantas cosas han muerto que no hay más que el poeta?

Cantad alto. Oireis que oyen otros oidos.
Mirad alto. Veréis que miran otros ojos.
Latid alto. Sabreis que palpita otra sangre.

No es más hondo el poeta en su oscuro subsuelo.
encerrado. su canto asciende a más profundo
cuando, abierto en el aire, ya es de todos los hombres.

terça-feira, 24 de abril de 2007

sexta-feira, 20 de abril de 2007

A Herdade do Vale Fanado



GAC - Grupo de Acção Cultural
pois canté!! - 1976

A Cantiga é Uma Arma



GAC - Grupo de Acção Cultural
letra e música: José Mário Branco
a cantiga é uma arma - 1975

Bella Ciao



música popular italiana,
adaptada por Adolfo Celdrán

quinta-feira, 19 de abril de 2007

Eu vi Este Povo a Lutar



José Mário Branco
ser solidário - 1982

(esta é a versão final da música Hino da Confederação, que consta da banda sonora do filme A Confederação [Luís Galvão Teles - 1978].
Esta banda sonora é assinada por Fausto, Sérgio Godinho e José Mário Branco)